ع الكنبة

بقت بنام وبقعد وبشتغل واكتئب و اجلد ذاتى و اظلم نفسي واخطى وانا عالكنبة 

مش شطرة و مش عايزة ابقى شاطرة ف حاجة وده سبب من اسباب خوفى لبكرة

اشتغلت فى البيت ومحدش يعرف غير صاحبي اللى بيجبلي الشغل و بس و دايما فى ضغط و صداع وتوتر بسبب الحوار ده لان ببساطة مابعرفش اواجة بخاف اواجة و برجع اسئل نفسي طب وبعدان هعمل اية ف الاخر 

بحبط فشخ و بضيق و اللى احنا فية ده مخليني مخنوقة اكثير و مابصدق ان صاحبي ده بيجبلي شغل رغم التوتر وخوف وقلة النوم 

لان كل ماارفع الفديو وبفرح بانه خلاص خلص اتوكس وكسة اكبر لما يرد عليا انه معجبش الناس وقصاد ده بكتشف غبائى وندمى على معرفتى لصاحبي ده 

انا لا كرياتفتي ولا نيلة رغم انى واخدة كورس و لو حد سألنى انه ياخد كورس ده ولا لا هقولة ماتخدش وفر فلوسك رغم انى لو رجع بيا الزمن و اختارت اخد الكورس ولا لا هاخدة عشان انا غبية 

عالكنبة بقى ليا حياة مملة و بائسة والمفروض اعيش اعظم لحظات حياتى بس اتحشرت فى حجر صحى 

انا كتبت هنا عشان مش عايزة حد يشوفنى ولو انت هنا قريت بتاسفلك على انشغال وقتك بس انا واحدة تفها وبتحب تكتب وخلاص....اشوفك المرة الجاية بقى ياقمر